Ben ik anders

Hallo allemaal,

Op algemene aanvraag  schrijf ik nog eens een berichtje op mijn blog.  Ik weet het, ik verwaarloos jullie de laatste verschrikkelijk, maar ik heb het dan ook ontzettend druk.

Ik ben kabinetsmedewerker en heb dus een heel drukke job.  Vorige week donderdag heb ik tot 22u45 op het Kabinet gezeten om een nota voor te bereiden voor de Minister, samen met nog twee andere collega's.

Maar er is vandaag héél goed nieuws te melden.  Ik ben namelijk een jaartje ouder geworden.  De teller staat ondertussen op 25, een mijlpaal zullen we maar zeggen .

Vorige week was ik trouwens eventjes aan het kijken naar Peking Express, voor de ene avond dat ik eens geen vergadering had.  En ik moet tot de vaststelling komen dat het cliché dat homo's watjes zijn doorbroken is.  In de eerste aflevering was er een jongen die zijn voet had omgeslagen, maar toch op de tanden beet en door wilde gaan.  De jongen is homo en heeft hierdoor toch wel het cliché dat homo's niet kunnen doorbijten doorbroken.  Jammer genoeg werden ze in de eerste aflevering al naar huis gestuurd.

En ik heb nog ander goed nieuws.  Ik ben van plan om alleen te gaan wonen.  Ik heb een goeie en leuke baan en wil nu eindelijk toch wel eens op eigen benen staan.  Dus ik ben op zoek naar een appartement, de zoektocht zal waarschijnlijk nog wel eventjes duren, maar ik hoop toch binnen een aantal maanden iets gevonden te hebben.  Ik hou jullie zeker op de hoogte.

Voilà, jullie zijn weer voor een groot stuk op de hoogte.  Ik ga proberen om jullie niet meer zo lang te verwaarlozen, maar ik kan jullie echt niks beloven.  Jullie blogs blijf ik wel lezen, da's beloofd!

Groetjes en tot blogs,

Brend

Hallo iedereen,

Het is inderdaad vrij stil geworden op mijn blogje.  Maar ik heb het dan ook ontzettend druk.  Ik heb een zéér drukke job en die slorpt al heel veel tijd op.  En dan heb ik niet altijd evenveel zin om 's avonds nog iets te schrijven op mijn blog.  Vandaar dat ik deze morgen eventjes snel de tijd neem om een berichtje op mijn blog te plaatsen.

Met onze vereniging zijn we ook bezig om onze spaghetti-avond te organiseren en daar kruipt eveneens veel tijd in.  Veel vrije tijd blijft er dus op dit ogenblik niet over.  En als die er is dan spreek ik graag eens af met vrienden om iets te gaan eten of te gaan drinken.

Met mij gaat alles goed op dit moment.  Ik ben op een studiedag, drie weken geleden, een heel leuke jongen tegengekomen.  Hij was zelfs groter als ik en daar moet je al veel voor doen, want ik ben 1m94.  Hij was bijna 2m.  We hebben een leuke babbel gehad en afgelopen weekend heb ik hem nog eens teruggezien op een receptie.  Het werd weer een fijne babbel en ik hoop hem in de toekomst ook nog tegen te mogen komen.  Politiek gelijkgestemde zielen ondereen ;-).

Ik ben ook al op “kraambezoek” geweest.  En als ik mijn petekindje in mijn handen had, moet ik toch eerlijk toegeven dat ik helemaal wegsmolt.  Zelf zou ik eigenlijk geen kinderen willen hebben (althans, nu toch niet), maar ze zijn toch zo lief en mooi als ze klein zijn hé.

Zo, ik ga jullie laten.  Ik probeer nog regelmatig jullie blogjes te lezen, maar het is dus best mogelijk dat jullie een tijdje moeten wachten op een nieuwe post op mijn blog.

Greetz en tot binnenkort,

Brend

Wat moet je doen als het kriebelt?  Je loopt vol twijfels rond, maar langs de andere kant geeft verliefdheid zo’n gelukzalig gevoel.  Je gaat er echt van op wolkjes lopen en dat is bij nu het geval…  Dat kan je wel zeggen…

Maar toch, liefde is zoiets moois, maar het brengt bij mij ook veel muizenissen mee in mijn hoofd.  Is het wel wederzijds?  En de hamvraag: valt hij wel op jongens?  Beeld ik het mij niet allemaal in (ik bedoel: dat hij dezelfde gevoelens heeft voor mij als ik voor hem)?  Ik krijg tenslotte toch altijd de nodige aandacht van hem als we samen zijn, alhoewel ik het wel spijtig vind dat we nog nooit alleen zijn geweest.  Er zijn wel altijd andere mensen in de buurt.

Ik hoop stiekem dat hij meegaat naar de nieuwjaarsreceptie vrijdagavond.  Ik heb iedereen een uitnodigingsmailtje verstuurd, maar ik heb nog van niemand een antwoord gekregen.  Dus ook niet van hem, maar ik hoop toch nog stiekem een mailtje te krijgen dat hij meegaat.  Dan kunnen we eens rustig praten, voor zover dat mogelijk is op een nieuwjaarsreceptie.  Maar ik ga alvast mijn best doen.

Ik schreeuw het van de daken…

Ik zou het wel van de daken willen schreeuwen dat ik anders geaard ben (om het zo mooi te zeggen), maar eigenlijk heb ik nog niet de moed gevonden om dat te doen.  Er zijn een aantal mensen die het weten, heel goeie vrienden die dus heel dicht bij mij staan, maar ik besef maar al te goed dat ik nog heel wat keren zal moeten zeggen dat ik homo ben.  Ik vind het geen leuk vooruitzicht, maar iedereen moet mij maar nemen zoals ik ben.

Ik heb nog nooit een blad voor de mond genomen en ik ben dat ook niet van plan.  Dan moet men er mijn geaardheid maar bijnemen.

Elias stopt met blog two-worlds

Ik viel gisteren van mijn stoel toen ik las dat Elias stopt met het schrijven van posts voor zijn blog :-(.  Ik vind het heel jammer dat hij stopt, maar ik snap hem wel dat hij op een hoogtepunt wil stoppen met schrijven.  Ik heb in ieder geval veel gehad aan zijn blog.  Het is dankzij deze blog dat ik zelf ben beginnen schrijven over mijn gevoelens.  En wees gerust, ik ga nog een tijdje door met mijn blog.

Ik heb gisteren al een berichtje nagelaten op Elias zijn blog, maar ik wil hem via deze weg nogmaals héél veel succes wensen met alles wat hij doet en hem alle geluk wensen in zijn relatie met Aeneas.

Voilà, hier ga ik mee stoppen.  Ik denk dat ik mijn lieve bloggertjes terug genoeg leesvoer heb gegeven ;-).  Ik heb vandaag niet veel zin om te werken en dus dacht ik: “Ik ga nog eens een postje schrijven op mijn blog.”

Groetjes en tot blogs,

Neen, ik ben geen papa geworden.  Zou ook moeilijk gaan in mijn geval ;-), tenzij ik een kindje zou adopteren.  Maar mijn beste vriendin is op Kerstdag bevallen van haar eerste kindje.  Een echt kerstekindje dus.  Ik ben ondertussen al op “jacht” geweest om het perfecte cadeau te vinden om een bezoekje te kunnen gaan brengen aan het pas geboren kindje.  En dat heb ik ondertussen al gevonden.  Ik heb een aantal spulletjes van Noukies gekocht.  Dit weekend ga ik op kraambezoek, zoals ze dat zo mooi noemen, en zal ik de kleine Wannes voor de eerste keer zien.

Politiek

Zoals sommigen onder jullie misschien wel weten ben ik ook politiek actief op lokaal vlak.  Ik ben tijdens de laatste verkiezingen opgekomen, maar niet verkozen.  Onze huidige voorzitter is wel verkozen en nu zou ik graag zijn plaats innemen als voorzitter van de jongerenafdeling.  Maar blijkbaar denkt hij daar anders over, want ik ben afgelopen vrijdag iets te weten gekomen waar ik razend voor ben.  Ik hou absoluut niet van achterbaksheid en dat is dus deze keer het geval .  Hij had er waarschijnlijk niet op gerekend dat ik het ooit te weten zou komen, maar hij heeft de pech dat er iemand zich versproken heeft.  Het zal er de komende weken hard aan toe gaan binnen het bestuur, wees daar maar zeker van!  Ik ben een heel vriendelijke mens, maar steek mij geen mes in de rug, want dan wordt het absoluut gevaarlijk.  Meer hierover in mijn volgende posts.

Kriebels

Een week voor de kerstvakantie hadden we nog een vergadering met de politieke jongerenafdeling (ik ga geen partij bekend maken , maar het is een partij die opkomt voor de homorechten ) en na de vergadering had ik nog een goed gesprek met één van de nieuwe bestuursleden.  Ik voelde mij echt volledig op mijn gemak.  En de naam en de persoon kan ik sindsdien niet meer uit mijn gedachten zetten.  Ik heb ook een beetje kriebels en voel me zo op wolkjes lopen als ik aan hem denk.

Alleen, één probleem , ik weet niet of het wederzijds is EN ik weet ook niet of hij homo is.  Maar ja, tijd brengt raad zeker hé, zegt men altijd.  Ik hou jullie zeker op de hoogte.

230 blogs

Ik heb de afgelopen week gezien dat de teller van het aantal holebiblogs al op 230 staat.  Toen ik begon te schrijven, waar ik er dat ongeveer 200.  Ik weet wel dat niet elke blog nog actief is, maar het doet toch deugd om te zien dat er heel wat holebi’s willen schrijven over hun gevoelens en hoe ze daarmee omgaan.  En er zijn ook enkele mensen die hun blog een tijdje op non-actief gezet hebben die nu terug volop aan het schrijven zijn.  Ik zal dus nog heel wat leeswerk hebben, maar dat heb ik er zeker voor over.  Ik beloof jullie dat ik in 2007 ook regelmatig een post zal zetten op mijn blog, maar zoals jullie weten heb ik een drukke job en daarom komt het er soms niet van.  Maar ik ga mij toch proberen te houden aan één keer per week of meer…

Groeten en tot blogs,

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets gepost heb op mijn blog. Vergeef mij, maar 22 december 2006 was mijn laatste werkdag van het jaar en sinds die dag ben ik aan het genieten van een deugddoende vakantie. Ik heb dus de afgelopen heel wat zaken gedaan waar ik anders heel weinig tijd voor heb, zoals gezellig gaan shoppen in Knokke, op cadeaujacht geweest voor Kerstmis en voor Nieuwjaar, enzovoort. Kortom, alleen maar leuke dingen gedaan.

Maar ik moet jullie nog iets vertellen over mijn uitnodiging om te gaan in De Koopvaardij in Stabroek. Woensdagavond 20 december 2006. Een avond waar ik naar uitkeek, want ik ging gaan eten naar De Koopvaardij. Op het laatste moment nog iemand moeten zoeken die met mij mee wilde gaan eten, want de persoon die ik had meegevraagd, had op het laatste moment afgezegd. Gelukkig heb ik de valreep toch nog iemand kunnen vinden. Mijn beste vriendin is mee gaan eten.

Het was een fantastische avond en héél lekker eten. Gewoon zalig. Een heel leuk interieur, mooi afgewerkte gerechten en leuke combinaties van ingrediënten. Zeker en vast een aanrader. Ze zijn hun vermelding in de GaultMillau meer dan waard en ook in de andere restaurantgidsen krijgen ze positieve commentaar. Je kan voor een voorsmaakje al eens surfen naar www.dekoopvaardij.be. Ik heb er héél erg van genoten.

Veldrijden in Hofstade

Op tweede Kerstdag ben ik naar het veldrijden gaan kijken. Ik ben een hevige fan van het veldrijden en van Sven Nys. Ik hoop dat ik nu niet te veel reacties ga krijgen, omwille van het feit dat ik fan ben van Sven Nys. Als jullie een andere favoriete veldrijder hebben, mij goed, ik heb daar geen probleem mee.

Het was een fantastische namiddag met heel ambitience. Dat is toch nog iets anders dan de cross bekijken op TV in de luie zetel thuis. Het is gewoon héél leuk om de crossers te kunnen aanmoedigen en om de verschillende supporters naast elkaar te zien staan. En iedereen hoopt maar één ding; dat zijn favoriet de cross mag winnen. Het werd uiteindelijk Erwin Vervecken die de wereldbekerwedstrijd in Hofstade heeft gewonnen. Sven Nys werd vijfde. Hij voelde zich die dag niet de beste en was ook snipverkouden. Maar ik heb er toch van genoten. Het was een fantastische belevenis.

Coming out

De afgelopen week heb ik ook heel wat kaartjes geschreven en verstuurd. Op sommige kaartjes heb ik geschreven dat ik volgend jaar met iets belangrijk naar buiten zal komen. Een klein beetje mysterieus doen, mag wel vind ik. 2007 wordt voor mij het jaar van ommekeer. Ik denk dat het nu lang genoeg geduurd heeft en dat ik lang genoeg verstoppertje heb gespeeld.

Ik wil op deze laatste dag van het jaar iedereen alvast een

Gelukkig Nieuwjaar

wensen. Dat jullie heel wat succes mogen kennen op alle vlakken en dat al jullie wensen mogen uitkomen. Ik hoop dat het voor iedereen een bijzonder jaar mag worden.

Voor de studenten onder ons, ik wens jullie héél veel succes met jullie examens en met de blog. Ik duim voor jullie. Ik heb ook vijf jaar aan een stuk moeten blokken tijdens de kerstvakantie, dus ik weet wat jullie nu doorstaan.

Groeten, tot blogs en tot volgend jaar.

P.S.: Ik vind het ook fantastisch dat Skynetblogs de juiste beslissing heeft genomen en Jartelle en X-sky verplaatst heeft. Deze twee blogs hoorden hier gewoon niet thuis. Ik ben heel blij dat er naar onze mening werd geluisterd. Op die manier kan iedereen weer op zijn gemak een tekstje schrijven wanneer hij/zij daar zin in heeft.

De kaap van 1.000 bezoekers is sinds vandaag overschreden!  Bedankt aan alle mensen die mijn blog gelezen hebben en ik hoop dat jullie nog vele keren zullen langskomen om mijn verhaal te lezen.  Want ik ben nog lang niet klaar en ga zeker nog een tijdje doorgaan!  Op naar de 2.000 bezoekers zou ik zeggen!

Al een hele tijd wordt er gesuggereerd of ik een lief zou hebben of niet.  Mijn ma is echt aan 't gissen en ik word er gewoon zot van.  Mijn zus heeft sinds enkele maanden een lief en ik, de oudere broer, heeft geen lief.  En dan beginnen natuurlijk de vragen te komen hé.  Ik word er echt zot van en antwoord steeds dat ze op tijd en stond wel iets te weten zullen komen.

Deze week schrijf ik zeker nog een bericht op mijn blog, maar voor deze sluit ik hier af .

Groeten en tot blogs,

Brend

Ik heb twee dagen geleden het boek “Jaspers Vlinders” ontvangen bij mij thuis.  Ik had het besteld nadat ik op één van de blogs had gelezen dat dit een goed boek was waar een jongen ontdekt dat hij homo is en de problemen die hiermee samenhangen.

Ik ben er onmiddellijk beginnen in lezen en ik moet zeggen dat ik er veel van mezelf in herken.  Ook de twijfels van waarom word ik verliefd op een jongen en niet op een meisje.  Maar wat bij ook opviel, was dat ik eigenlijk niet geïnteresseerd was in de liefde als ik 12-13 jaar oud was.  Ik heb mij eigenlijk altijd afgeschermd van de liefde en pas later ben ik stilaan “ontdooid” als we het zo kunnen noemen.

En in het begin was er bij dan nog de twijfel, want ik werd wel eens verliefd op een meisje, maar de gevoelens en de kriebels als ik verliefd was op een jongen waren en zijn gewoon veel sterker.

Het is eigenlijk pas vrij laat dat ik er achter gekomen ben dat ik meer gevoelens heb voor jongens dan voor meisjes.  Maar als ik erover nadenk, dan geef ik wel toe dat ik altijd meer oog heb gehad voor de jongens dan voor de meisjes, zelfs als ik 12 jaar was.  Op dat ogenblik besef je dat misschien niet helemaal, maar nu wel.  Ik ben dan ook wel een beetje ouder geworden hé .

Ik heb ook nog leuk nieuws te melden met daaraan gekoppeld een paar twijfels.  Ik ben uitgenodigd om binnen twee weken te gaan naar De Koopvaardij in Stabroek.  Het restaurant dat een zeer hoge waardering heeft gekregen van de Gault Millau.  De tegenhanger van de Michelingids zeg maar.  Alleen de uitnodiging is voor twee personen en ik heb wel iemand in mijn hoofd om mee te vragen.  Alleen durf ik nog niet al te goed.  Ik zal het hem nog moeten vragen, want alleen gaan is toch ook geen optie en ik wil hem ook laten genieten van een gezellige culinaire avond.  Ik hou jullie op de hoogte en breng zeker verslag uit van het avondje De Koopvaardij, maar jullie zullen nog moeten wachten tot 20 december 2006.  Ik kijk er alvast naar uit .

Groeten en tot de volgende blogs,

Brend

Hallo allemaal,

Het is al enige tijd geleden dat ik nog iets op mijn blog heb geschreven.  Ik verschoot er zelf van als ik deze week eens naar mijn blog surfte en zag dat het al meer dan 2 weken geleden was dat ik mijn laatste post heb geschreven.

Ik heb het dan ook zeer druk gehad op het werk.  Na een deadline ben ik dan ook nog eens voor een paar dagen ziek gevallen, dus dan zijn we snel twee à drie weken verder.

Maar goed, hier zijn we dan terug opnieuw.  Ik ga toch proberen om regelmatiger iets te posten, maar ik kan jullie niks beloven, want ik blijf het druk hebben, zowel op het werk als daarbuiten.

Ik heb ondertussen heel wat positieve reacties gekregen van lezers.  Er zijn ook al een paar voorstellen gekomen om mij wat beter te leren kennen, maar deze voorstellen leg ik voorlopig in de koelkast.  Ik heb daar voorlopig geen behoefte aan, wat niet betekent dat ik daar later geen behoefte aan kan hebben.  Sorry daarvoor aan de betrokken mensen, ik hoop dat jullie dit kunnen begrijpen.

Hoe meer ik nadenk over mijn geaardheid en hoe meer ik er over lees op blogs, hoe gemakkelijker ik het voor mezelf kan aanvaarden.  Alleen heb ik nog schrik om dit naar de buitenwereld toe te verkondigen.  Hoe gaan de mensen reageren.  Mijn ouders, da’s geen probleem die zullen positief reageren (als je maar gelukkig bent zeggen ze altijd), een goeie vriend van mij die weet het al en die heeft er heel positief op gereageerd.  Ik denk dat mijn beste vriendin ook wel een vermoeden heeft, maar ik heb het haar nog niet verteld.  Een week geleden kreeg ik een berichtje van haar en dan hebben we ook een tijdje over en weer gesms’t, maar het is niet van gekomen om het haar te vertellen.  Ik was het nochtans van plan, maar ik ben toen vertrokken naar een etentje en heb mij toen bedacht om er toch nog eventjes mee te wachten.  Alhoewel ik geen schrik moet hebben, want zij is iemand die ruimdenkend is en die daar geen probleem mee zal hebben, vermoed ik.

Ik ben het ook beu dat men steeds staat te gissen over heb ik nu een lief of niet en is het dan een jongen of een meisje.  Mijn jongere zus heeft sinds enkele maanden een vriend en daardoor is het er alleen nog maar erger op geworden.  Ik heb gisteren nog iemand van antwoord gediend dat ik het wel zou vertellen wanneer het zo ver is, maar op dit ogenblik geen verdere antwoorden wil geven.  Ik haat het als mensen in mijn privéleven proberen te snuffelen en daardoor zal ik zeker niks vertellen.  Integendeel, dan wacht ik liever nog een beetje langer om iets te vertellen over mijn liefdesleven en mijn gevoelens voor jongens.

Ik ga hier afsluiten en ik probeer volgende week terug een berichtje te posten op mijn blog, maar ik kan jullie niks beloven.  Het hangt er vanaf hoe druk ik het dan zal hebben.

Groeten,

Brend

P.S.: Ik verschiet er van hoeveel mensen mijn blog ondertussen een bezoekje hebben gebracht.  De grens van 500 mensen is al een tijdje overschreden.

We zullen beginnen bij het begin, dat is altijd het gemakkelijkste ;-).  Enkele maanden geleden vroeg een goeie vriend van mij wat eigenlijk mijn geaardheid was.  Er had hem iemand anders deze vraag gesteld, maar mijn beste vriend kon daar eerlijk gezegd geen antwoord op geven.

Ik heb hem toen eerlijk gezegd dat ik eigenlijk nog een beetje twijfelde, maar dat mijn voorkeur toch uitging naar jongens.  We hebben toen een heel goed gesprek gehad, waarna hij zei dat hij mij aanvaardt zoals ik ben en er absoluut geen problemen mee heeft dat ik homo zou zijn.

Op dat ogenblik begon ik er eigenlijk terug over na te denken.  Ik had een hele periode geen tijd gehad om bij mijn liefdesleven stil te staan.  Ik heb een drukke job en heb daarnaast ook nog een druk sociaal leven.  Ik ben in verschillende verenigingen in de gemeente actief.  Bijgevolg had ik eigenlijk geen tijd om stil te staan bij mijn toekomst.  Ik was en ben gelukkig als vrijgezel en had eigenlijk geen behoefte om na te denken over mijn geaardheid.

Maar opeens, door dat ene gesprek, kwam het toch terug bij mij op en ben ik er terug over beginnen nadenken.  En eigenlijk moet ik toegeven dat mijn gevoelens voor jongens sterker zijn dan voor meisjes.  Ik heb wel enkele relaties met meisjes achter de rug, maar toch voelde ik elke keer weer dat er iets scheelde.  Niet alleen omdat ik een druk leven heb en mijn vorige partners zich daar maar moeilijk konden aan aanpassen, maar ook omdat ik twijfelde over mijn geaardheid.

Ik twijfel nog steeds een beetje over mijn gevoelens, maar ongeacht mijn geaardheid, ik heb mezelf aanvaard zoals ik ben.  Alleen zit ik nog met een aantal vragen zoals, wat met de kinderwens, hoe zullen de andere mensen reageren (mijn ouders daar heb ik eigenlijk geen schrik van, want die zijn op dat vlak ruimdenkend), en nog zo van die typische vragen die elke holebi zich stelt.

Ik weet één ding, tijd brengt raad en ik zal zeker geen overhaaste beslissingen nemen.

Groeten en tot blogs!

Ik wil iedereen van harte welkom heten op mijn blog.

Via deze weg zal ik in de komende maanden mijn verhaal vertellen wanneer je "ontdekt" dat je anders ben dan de anderen en dat je als jongen niet op meisjes verliefd wordt, maar wel op jongens.

Ik heb reeds heel wat andere blogs gelezen over het homo-zijn en hoe je daarmee leert omgaan.  Vandaar dat ik ook besloten heb om zelf eveneens mijn verhaal te vertellen.  Zeker wanneer men dit weekend in de krant leest dat steeds meer jongeren homofoob worden of zijn.  Deze jongeren dienen in te zien dat er ook mensen zijn die op een persoon van hetzelfde geslacht verliefd kunnen worden en dat dit heel natuurlijk is.

Daarnaast is het voor mij op dit ogenblik ook nog niet gemakkelijk om te vertellen dat je homo bent en dus niet past in het plaatje "jongen-meisje".  Ik heb het voor mezelf nog niet volledig aanvaard en zit eigenlijk nog vol twijfels, maar tijd brengt raad.  Gelukkig heb ik geen glazen bol  en weet ik dus niet wat de toekomst zal brengen.

Ik wil een verhaal brengen die hopelijk ook andere jongeren zal helpen in hun zoektocht.

Groeten en tot binnenkort.